10 هنرمند برتر دی سی

10 هنرمند برتر دی سی – هنرمندانی که در دی سی فعالیت می کنند و نوآوری های آنها تاریخ داستان های کمیک را متحول ساخته است، به اندازه هنرمندانی که در شرکت رقیب (مارول) فعالیت می کنند، شناخته شده نیستند. ولی آنها کسانی هستند که نقشی بسزا در تعریف تاریخ داستان های کمیک داشته اند. هنرمندانی که در این بخش معرفی می شوند، قراردادهای سبک شناختی داستان های مصور را موجب شده اند و مخلوقاتی را به این عرصه معرفی کرده اند که تا به امروز پابرجا بوده اند.

10 جک کربی  (Jack Kirby)

قرار دادن جک کربی در مکان 10 شاید کمی دور از انتظار باشد، ولی به هیچ وجه نمی توان از این واقعیت صرفنظر کرد که بخش عمده ای از فعالیت های او در مارول بوده است. دو دهه قبل از اینکه استن لی مارول را در دهه 1960 میلادی متحول کند، کربی در انتشاراتی که به نشنال کمیکس معروف بود، فعالیت می کرد و شخصیت هایی مانند منهانتر، نیوز بوی لیجن (Newsboy Legion) و سری پرفروش پسرهای کماندو را خلق کرده بود.
پس از بازگشتش به دی سی در دهه 1970 میراث خود را استحکام بخشید. روند خلاقیت و تولید او وحشتناک بود. بطوری که چهار سری داستان ماهیانه (The New Gods, Mister Miracle, The Forever people, Superman’s Pal Jimmy Olsen) را به تنهایی ارائه می داد. ساگا که یکی از بزرگترین آثار دنیای کمیک محسوب می شود که از نگاه برخی یک اپرای فضایی است چندین عنصر جدید به عرصه کمیک معرفی کرد. سیاره های دوقلوی جنسیس (Genesis) و آپوکالیپس (Apokolips) قهرمان تشنه جنگ اوریون، هنرمند متخصص در فرار Mister Miracle و همسرش باربارای بزرگ قدرتمند معادله ضدزندگی اسرارآمیز و ظالم جبار دارکساید از جمله این عناصر به شمار می آیند.

 

9  کرت سوان(Curt Swan)

کرت سوان در اصل نام زیاد شناخته شده ای نیست و در اصل هنر او ممکن است مؤثر و نوآورانه نباشد. ولی عاملی که باعث تثبیت جایگاه او در دی سی شد، تأثیر انکارناپذیر او بر شخصیت بزرگ دی سی یعنی سوپرمن بود. اگر داستانی از سوپرمن که به دهه های 50 تا 80 میلادی تعلق دارد، مطالعه کرده باشید به احتمال زیاد با یکی از ساخته های هنری او روبرو شده اید. او در زمان فعالیت هنری اش در دی سی صدها صحنه و کاور برای کمیک ها خلق کرد. کار شسته و رفته او در مورد سوپرمن بمدت دهه ها نام او را در کنار مرد پولادین قرار داد. علاوه بر این او در خلق بسیاری از شرورهای داستان های سوپرمن در دوران نقره ای و برنزی این شخصیت تأثیری بسزا داشته است. از جمله این شخصیت ها می توان به Terra-Man, Toyman, Master Jailer و Vartox اشاره کرد. بسیاری بر این باور هستند که او بیشتر یک تکنیسین هنری است تا یک هنرمند صرف. ولی میراث او به عنوان هنرمندی که چندید دهه بطور پیوسته دست به خلاقیت زد، انکارناپذیر است.

 

8 جری رابینسون (Jerry Robinson)

در دهه 1940 میلادی بتمن به یکی از داغ ترین عناوین دی سی تبدیل شد. یکی از پلیدترین و شرورترین شخصیت ها هم جوکر بود، که شاهزاده جرم لقب گرفت. در دهه های آینده جوکر همانقدر در پیشبرد تم های داستانی بتمن مهم بود که بت موبیل و غار خفاش. جری رابینسون همه این عناصر را هستی بخشید.
او که شخصیت جوکر را بر پایه لبخند شیطانی شخصیتی از فیلم های دهه 1928 بنام مردی که می خندد طراحی کرده بود، توانست او را به بخشی از فرهنگ پاپ تبدیل کند. ولی جوکر تنها اثر رابینسون نبود. او که استاد طراحی جلوه های اعجاب انگیز و چشم نواز بود، در دهه 1940 بر روی شخصیت بتمن کار کرد. او همچنین شخصیت ضمیمه ای رابین به همراه پیشخدمت وفادار، آلفرد پنی ورث، را نیز به دنیای کمیک معرفی کرد. شخصیت شرور دوچهره (two-face) هم از جمله مخلوقات او به شمار می آید. اگرچه این هنرمند تا مدت ها زیر سایه خالق دوم بتمن باب کین (Bob Kane) بود، ولی بعد از سالها توانست تحسین و احترامی که شایسته اش بود، به دست آورد.

 

7 جیل کین (Gil Kane)

او به عنوان طراح و سایه زن در دهه 1940 کار خود را آغاز کرد، و در دهه 1950 و در اوایل دوره نقره ای به هنرمندی خلاق و اسطوره ای جاودان تبدیل شد. او که هم با مارول همکاری داشت و هم با دی سی، در جریان فعالیت های حرفه ای خود به چندین سری از جمله پلستیک من، اتم و مهمتر از همه گرین لنترن حیات بخشید. او که استاد آناتومی و صفحه آرایی بود، توانست سطحی جدید از حرکت و پویایی را به ابرقهرمان های خود هدیه کند. او بعدها در دهه های 1960 و 70 به مارول پیوست و در آنجا با همکاری هنرمندان دیگر شخصیت هایی چون آیرون فیست و موربیوس خون آشام زنده را خلق کرد. او همچنین در طراحی “شبی که گوئن استیسی مرد” هم شرکت داشت که یکی از مهمترین خطوط داستانی تاریخ کمیک های اسپایدرمن محسوب می شود.

 

6 جو شوستر (Joe Shuster)

در وصف او همین بس که او به خلق سوپرمن کمک کرد. سوپرمن اولین شخصیت ابرقهرمان در داستان های کمیک است. نقش سوپرمن در داستان های کمیک را نمی توان ساده انگاشت یا نادیده گرفت. شوستر به همراه همکار نویسنده اش جری سیگل برای خلق این شخصیت از مضامین مجلات عامه پسند، اسطوره ها و همینطور از پوشش هنرمندان فعال در سیرک استفاده کردند و توانستند نمادی از ابرقهرمان خلق کنند که تا به امروز پابرجاست. لباسی جسورانه و رنگارنگ، شنلی موقر با لوگوی S بر روی سینه، به همراه شجاعت ها، قدرت نمای ها و جوانمردی هایی که سوپرمن در طول سالیان از خود به نمایش گذاشت، از او یک قهرمان طبقه کارگر ساخت.
او پس از مبارزه ای خصمانه با دی سی بر سر حق کپی رایت شخصیت سوپرمن، سعی کرد شانس خود را در حیطه ای دیگر جستجو کند و شخصیت های مانند مرد مضحک (Funnyman) را خلق کرد تا به نوعی بزرگی شخصیت قبلی را بار دیگر به دست آورد. او در دهه های 1950 و 1960 در ژانر وحشت و داستان های اروتیک سادومازوخیستی دست به قلم شد و بطور پراکنده و آزاد کار می کرد تا اینکه ضعف بینایی او را مجبور به کناره گیری از تصویرگری کمیک کرد.

 

5 فرانک میلر (Frank Miller)

اگرچه شاید بتوان بهترین کار او را سری دیردول(Daredevil) نامید که در مارول به حقیقت پیوست، ولی او بخاطر داستان “بازگشت شوالیه سیاه” واحیای دی سی در اواخر دهه 1980 نیز شهره عام و خاص است. بازگشت شوالیه سیاه در کنار نگهبانان (Watchmen) دیو گیبونز و آلن مور را می توان آغازگر روندی دانست که به عنوان “دوران سیاه کمیک بوک” لقب گرفته است. دوره ای که تا به امروز ادامه داشته است. ترکیب تجربی پنل ها و قالب بندی، پرداختی خشن تر و دقیق تر از گاتهام سیتی با تکیه بر جوی سردتر و سیاه تر و بخشیدن جلوه ای جدی تر و تاریک تر به بتمن باعث شد این آرک از بتمن به یکی از موفق ترین و برترین عناوین تاریخ تبدیل شود. او در سال 2001 بار دیگر به دی سی پیوست تا داستانی دیگر تحت عنوان “تهاجم دوباره شوالیه سیاه” را ارائه کند. اگرچه این سری با فروش خیلی موفقی همراه بود ولی از طرف منتقدان با نقدهای ناامیدکننده ای همراه بود.

 

4 جو کوبرت (Joe Kubert)

تعداد محدودی از هنرمندان کارنامه ای طولانی و متنوع در حد جو کوبرت دارند. او از سن 11 سالگی تا زمان مرگش در سال 2012 بطور پیوسته مشغول فعالیت بود. توضیح مختصر از دستاوردهای بزرگ کار های او امری دشوار است چون او در تعداد بسیار زیادی از ژانرها، فرمت ها و سبک های متنوع شرکت داشته است. طرفداران ابرقهرمان ها او را بیشتر به عنوان آثار پیشرو در مورد شخصیت هاوک من در دهه 1950 می شناسند. بر خلاف بسیاری از شخصیت های آن زمان هاک من مخلوق او به عنوان یکی از مؤلفه های شاخصه کمیک های دوران نقره ای هنوز تازگی خود را حفظ کرده است.
یکی دیگر از دستاوردهای او برای دی سی کار بر روی کمیک های جنگی مانند G. I. Combat و Our Army at War است. در این عنوان ها کوبرت شخصیت هایی مانند سرگروهبان راک و انمی ایس (Enemy Ace) را خلق کرد. پس از چند سال او مدرسه کارتون و هنر گرافیک کوبرت را تأسیس کرد که یکی از آکادمی های موفق در زمینه هنر زنجیره ای، کمیک و تصویرگری تجاری بود که مسیر را برای ظهور افرادی سرشناس مانند آماندا کانر، استیفن آر بیست، استیو لیبر و ریک وایچ هموار کرد.

 

3 جورج پرز (George Pérez)

آیا تا به حال هنرمندی بوده است که شخصیت هایی زیاد را با دقت و ظرافتی که پرز در یک پنل می گنجاند، در یک نما قرار دهد؟ در حالیکه خیلی از هنرمندان صحنه های شلوغ و درهمی را به تصویر کشیده اند که در آنها شخصیت های بسیار زیادی وجود دارند، ولی در عمل نتیجه کار شلوغ و آزاردهنده است. شخصیت هایی که پرز در این صحنه های شلوغ می گنجاند دارای جزئیات زیاد بودند و تصویر مرتب و واضحی ارائه می شد. اوج این هنر را می توان در داستان های “بحران در زمین های بینهایت” دید.
این سری از کمیک ها در سالهای 1985 و 1986 منتشر شدند و یادبودی عظیم برای جشن 50 سالگی دی سی بودند. تقریباً تمامی هنرمندان سرشناس دی سی در خلق این رویداد مشارکت داشتند. ولی این کافی نبود و پرز بواسطه چشمان تیزبین و استادی بی بدیل خود در شخصیت پردازی در سری های تأثیرگذار دیگری نیز خوش درخشید. از جمله این سری ها می توان به دوره پنج ساله کار او بر روی شخصیت واندرومن اشاره کرد که از نظر خیلی ها هنوز نقشی تعیین کننده در قوام این شخصیت کمیک بوکی دارد. از دیگر آثار مفروف او می توان به سری جدید تایتان های نوجوان اشاره کرد.

 

2 کارمین اینفانتینو (Carmine Infantino)

هنرمندان زیادی وجود ندارند که بتوانند جنبشی را به تنهایی به حرکت بیندازند. ولی اینفانتینو نه تنها توانست با یک کمیک صنعت ایستای داستان های مصور را در دهه 1950 با جهشی چشمگیر همراه سازد، بلکه باعث شروع دوران نقره ای در این صنعت بالنده شد. این کمیک Showcase شماره 4 بود که در آن شخصیت فلش با جلوه های بهبود یافته و یونیفرم زرد و سفید منحصر بفردی به نمایش گذاشته شده بود که با زبان تصویری جدیدی روحی جدید به این صنعت دمید که در آن سرعت خارق العاده این شخصیت با خطوط حرکتی به تصویر کشیده شده بود.
او با دمیدن روحی نو به فلش متوقف نشد. او همچنین شخصیت بتمن را از ایستایی و طرح های مضحک نجات داد که سالهای زسادی بود گریبانگیر این شخصیت محبوب شده بود. او این شخصیت شنل پوش و وردستش رابین را به سالهای پردرخشش خود بازگرداد و او را بار دیگر به ریشه های کارآگاهی آن شخصیت گره زد که یکی از نقاط قوت بتمن است. اینفانتینو جنبه های مصحک این شخصیت را دور انداخت. کار مهم دیگر اینفانتینو کمک به خلق دوباره نسخه باربارا گوردون بت گرل بود.

 

1 نیل آدامز (Neal Adams)

او مانند گلوله ای که از تفنگی شلیک می شود به هدف کتاب های کمیک دهه 1960 نشست. او با تمرکز بر شخصیت هایی مانند Elongated Man و Brave و Bold مسیر خود در خلق سری کمیک های مرد مرده (Deadman) را شروع کرد که چهره کمیک های آمریکایی را برای همیشه متحول ساخت. او با تمرکز بر عمق میدان توجه، تغییر کامپوزیشن ها و تمرکزی جدید بر نورپردازی دراماتیک پرداختی از ابرقهرمانان ارائه داد که تا آن زمان نمونه آن دیده نشده بود.
پس از کار بر روی “مرد مرده” او با همکاری دنیس اونیل بر روی عناوینی از بتمن کار کرد و دراماتیک ترین تغییرها را بر روی این شخصیت ایجاد کردند تا جایی که چند دهه بعد فرانک میلر سررشته امور را به دست گرفت. او شخصیت بتمن را بیش از پیش به ریشه های گوتیک و کارآگاهی معماگونه سوق داد، حتی بیشتر از تأثیراتی که اینفانتینو به جای گذاشته بود. او جنبه های تیره تر و خشن تری به بتمن بخشید. او بعدها در سری های جدید گرین لنترن/گرین ارو بار دیگر با اونیل همکاری کرد. در این سری از کمیک ها او مشکلات اجتماعی جهان را در ژانری گنجاند که به آنها می پرداخت. جنبه هایی مانند نژادپرستی، اعتیاد و مضامین مرتبط با معظلات محیط زیست. او کار خود را با داستان سوپرمن علیه محمد علی وارد عرصه ای جدید کرد که یکی از مهمترین داستان های سوپرمن در تمامی دوران هاست.

 

10 هنرمند برتر دی سی
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *