خورشید

 

خورشید

ستاره ای که 92.1 درصد آن از اتم های هیدروژن تشکیل یافته و 7.8 درصد از اتم های هلیوم و بقیه سیاره های منظومه شمسی به دور آن در گردش هستند.

ساختار خورشید

فاصله بین بخش مرکزی تا بخش پیرامونی خورشید را به ترتیب هسته (core)، نواحی تشعشعاتی (radiation zone) و ناحیه همرفتی (convection zone)فوتوسفیر (photosphere)، کروموسفیر (chromosphere) و کورونا (corona) تشکیل داده اند.

کورونا (corona)

بیرونی ترین لایه اتمسفر خورشید است و در زمان کسوف کامل به شکل یک هاله قابل مشاهده است. حرارت کورونا می تواند تا 1800.000 فارنهایت برسد.

Convection Zone

منطقه ای که در آن جریان های گازی بین منطقه های گرم هسته و سطح خنگ در گردش هستند.

Prominence

گازی که از کروموسفیر و کورونای خورسیدی فوران می کند و تضادی را در برابر تاریکی فضا ایجاد می کند.

Chromosphere

پایین ترین سطح اتمسفر خورشید با دمای 18000 درجه فارتهایت

specules

ستونی باریک از فوران گازی شبیه پر که در کروموسفیر خورشید قابل رؤیت است.

flare

فوران شدید و بسیار داغ گازها در فضا که پس از چند روز در زمین موجب رؤیت شفق قطبی می شود.

Sunspot

نقطه ای تاریک و کمی خنک تر در فوتوسفیر که در آن میدان مغناطیسی قوی تر است.

granulation

شبکه ای از سلول ها در فوتوسفیر که در نتیجه حرکت تحدبی گاز گرم حاصل از بخش داخلی خورشید ایجاد می شود.

photosphere

سطح قابل رؤیت خورشید، با دمای 10000 درجه فارنهایت

faculae

ناحیه نورانی فوتوسفیر

Core

داخلی ترین بخش خورشید که در آن هیدروژن از طریق همجوشی هسته ای به هلیوم تبدیل می شود. دمای هسته بالغ بر 27000000 درجه فارنهایت است.

radiation zone

ناحیه ای که در آن انرژی تولید شده در هسته قبل از حرکت به شکل نور و حرارت خنک می شود.

 

لغتنامه تصویری: خورشید

اقمار طبیعی منظومه شمسی

زحل (Saturn)

ششمین سیاره در منظومه شمسی و دومین سیاره بزرگ این مجموعه است. در اطراف آن حلقه هایی وجود دارند که قطرشان به 120000 مایل می رسد.

 

لاپتوس (Lapetus)

یکی از اقمار سترن که دارای وجه نورانی (متشکل از یخ) و وجه تاریک (متشکل از ماده ای نامشخص) است.

 

تایتان (Titan)

بزرگترین قمر سیاره زحل که یک و نیم برابر بزرگتر از قطر ماه را داراست.

 

اورانوس (Uranus)

هفتمین سیاره منظومه شمسی به جهت فاصله از خورشید و سومین سیاره بزرگ منظومه شمسی که عمدتاً از سنگ، یخ و هیدروژن ساخته شده است و دارای 11 حلقه می باشد.

 

اوبرون (Oberon)

دورترین قمر سیاره اورانوس که گودال های آن با نور محاط شده اند.

 

نپتون (Neptune)

هشتمین سیاره منظومه شمسی به جهت فاصله از خورشید که اتمسفر آن عمدتاً از هیدروژن، هلیوم و متان تشکیلی یافته است که باعث می شوند نپتون و حلقه های آن رنگ ابی داشته باشند.

 

میماس (Mimas)

یکی از اقمار زحل است و دارای گودالی بنام هرشل (Herschel) است که یک سوم از سطح آن را فرا گرفته است.

 

تتیس (Tethys)

یکی از اقمار سیاره زحل است و عمدتاً از یخ پوشیده شده است. در سطح آن گودال بزگی به چشم می خورد بنام اودیسه (Odysseus) که حاصل برخورد اجرام آسمانی است.

 

ریا (Rhea)

یکی از اقمار سیاره زحل است و سطح پر از گودال آن پوشیده از یخ هایی به سختی سنگ هستند.

 

دیون (Dione)

یکی از اقمار سیاره زحل است و سطح آن پوشیده از دره هایی یخی است.

 

تیتانیا (Titania)

بزرگترین قمر سیاره اورانوس است و سطح آن پوشیده از دره های ژرف است.

 

اومبریل (Umbriel)

یکی از اقمار اورانوس است که سطح ان پوشیده از دره های بسیار و سطحی تاریک است.

 

میراندا (Miranda)

یکی از اقمار اورانوس است که در بخش هایی پوشیده از دره هایی است و سطح آن پوشیده از شیارها و خطوط است.

 

آریل (Ariel)

یکی از اقمار اورانوس است و سطح آن پر است از دره ها و پرتگاه های ژرف و طولانی

 

شارون (Charon)

تنها قمر سیاره پلوتون است و به جهت اندازه و جرم برابر با خود سیاره است.

 

پلوتون (Pluto)

نهمین سیاره منظومه شمسی و کوچکترین آنها. این سیاره بقدری کوچک است که برخی آن را یکی از سیارک های کمربند کوپر به حساب می آورند.

 

تریتون (Triton)

بزرگترین قمر سیاره نپتون است و به همراه پلوتون سردترین احجام منظومه شمسی هستند.

 

اقمار طبیعی منظومه شمسی
سیارات و اقمار منظومه شمسی

سیارات به دور خورشید می چرخند و اقمار به دور سیارات. آنها از چپ به راست نسبت به فاصله شان از خورشید و اندازه نسبی شان
به تصویر کشیده شده اند.

دیموس

یکی از اقمار مریخ و یکی از کوچکترین اقمار طبیعی در منظومه شمسی. سطح آن پر است از دهانه های آتشفشانی.

فوبوس

قمر سیاره مریخ که کمی بزرگتر از دیموس است و دارای یک دهانه آتشفشانی بزرگ بنام استیکنی.

ماه

تنها قمر طبیعی کره زمین فاقد آب و اتمسفر است و بخاطر سطح نامسطح خود مشهور است.

لو

یکی از اقمار مشتری و جرمی آسمانی که بیشترین تعداد آتشفشان های فعال را داراست.

یوروپا

یکی از اقمار مشتری که سطحی پوشیده از یخ دارد و ممکن است دارای آب باشد.

کالیستو

یکی از اقمار مشتری است و پوشیده از دهانه های آتشفشانی بسیار که نشان از قدمت زیاد کالیستو دارند.

گانی مید

یکی از اقمار مشتری است و بزرگترین قمر طبیعی در منظومه شمسی است و به نظر می رسد که سطح یخی آن پوشیده از یک اقیانوس باشد.

 

اقمار طبیعی منظومه شمسی

منظومه شمسی (solar system) – بخشی از کهکشان ما که تحت تأثیر خورشید قرار دارد و شامل 9 سیاره و اقمار آن به اضافه شهاب سنگ ها و ستاره های دنباله دار آنها.

خورشید (Sun)

ستاره ای که تمامی سیارات منظومه شمسی به دور آن می چرخند و مسئول 99.8% از جرم کل منظومه شمسی است.

اورانوس (Uranus)

هفتمین سیاره در منظومه شمسی به جهت فاصله از خورشید. اورانوس عمدتاً از سنگ، یخ و هیدروژن تشکیل یافته و دارای 11 حلقه است.

ژوپیتر-مشتری: (Jupiter)

پنجمین سیاره به جهت فاصله از خورشید و بزرگترین سیاره منظومه شمسی است. اندازه آن 1330 برابر کره زمین است.

50.000 واحد نجومی (astronomical unit)

مسافتی برابر با 50000 برابر فاصله زمین تا خورشید را در بر می گیرد.

سترن-زحل (Saturn)

ششمین سیاره از خورشید و دومین سیاره بزرگ منظومه شمسی است که حلقه هایی به قطر 120000 مایل
آن را احاطه کرده اند.

50 واحد نجومی

مسافتی برابر با 50 برابر فاصله زمین تا خورشید را در بر می گیرد.

کمربند کوپر (Kuiper belt)

منطقه ای دایره ای شکل از منظومه شمسی در فاصله 50 واحد نجومی از خورشید که گفته می شود منبعی از اجرام یخی کوچک است و منشأ دنباله دارها محسوب می شود.

نپتون (Neptune)

هشتمین سیاره از خورشید است و جو آن از گازهای هیدروژن، هلیوم و متان تشکیل یافته است و باعث شده رنگ نپتون آبی شود. دارای چهار حلقه است.

ابر اوئورت (Oort cloud)

منطقه فضای مرزی منظومه شمسی در فاصله 50000 واحد نجومی از خورشید متشکل از میلیاردها شهاب سنگ

پلوتون (Pluto)

نهمین سیاره منظومه شمسی است و آنقدر کوچک و دور است که خیلی ها آن را سیارکی از کمربند کوپر است.

 

مریخ
چهارمین سیاره از، لایه خارجی آن پوشیده از اکسید آهن است که موجب رنگ سرخ این سیاره است.

1 واحد نجومی
واحد مسافت برابر با میانگین فاصله زمین از خورشید که برابر با 93 میلیون مایل می باشد.

سیاره های داخلی 

نزدیک ترین سیارات سنگی به خورشید، که درون کمربند سیارکی هستند.

زمین
سومین سیاره از خورشید، که محل سکونت انسان ها است. تاکنون تنها سیاره دارای حیات محسوب می شود.

تیر
نزدیک ترین سیاره به خورشید، فاقد اتمسفر است، مملو از دهانه های آتشفشانی و تفاوت دمای بسیار بالا (-300 تا 800 درجه فارنهایت).

ونوس
دومین سیاره از خورشید، ترکیبات شیمیایی و جرم آن شبیه کره زمین است.

کمربند سیارکی
ناحیه ای دایره ای شکل بین مریخ و مشتری که بیشترین سیارک ها را در خود جای داده و نشانگر مرز بین سیاره های داخلی و بیرونی منظومه است.

 

لغتنامه تصویری – منظومه شمسی